حملات شبکه

معرفی انواع حملات شبکه و آشنایی با راه‌های مقابله با آن‌ها

حفاظت از اطلاعات حساس، سیستم‌های مهم، حقوق شخصی افراد و شبکه‌ها چالش بزرگی برای مدیران شبکه ایجاد کرده است. حملات شبکه به یک چالش امنیتی بزرگی تبدیل‌شده‌اند که اگر انواع آن‌ها را بشناسید و بدانید چگونه از آن‌ها جلوگیری کنید نگرانی و دغدغه شما به‌عنوان مسئول حفاظت امنیت شبکه در این رابطه برطرف می‌شود.

در این مقاله راویستک با بررسی عمیق تکنیک‌ها، روش‌ها و ابزارهای مورداستفاده در حملات شبکه به ارائه نقشه جامعی برای کنترل آن‌ها و راهکارهای نوآورانه برای امنیت شبکه و اطلاعات در اختیار شما قرار می‌دهیم. در دنیای پیشرفته فناوری اطلاعات، حمله‌های شبکه به‌عنوان یکی از دغدغه‌های بزرگ امنیتی، هرروزه با تغییرات فناورانه جدید، چشم‌اندازهای جدیدی را به دنبال دارند.

شناخت و شناسایی این حمله‌ها در ایمن‌سازی شبکه و سیستم‌ها تأثیر سازنده‌ای دارد و به دفاع از شبکه در برابر نفوذ افراد سودجو و بد نرم‌افزارها می‌پردازد.

حمله به شبکه چیست؟

حمله به شبکه چیست

حمله به شبکه، فرایندی است که توسط افراد یا گروه‌هایی با هدف نفوذ به سیستم‌ها، دستیابی به اطلاعات حساس یا انجام فعالیت‌های مخرب در فضای دیجیتال انجام می‌شود.

این حملات می‌توانند به‌صورت مخفیانه یا حتی با استفاده از ابزارها و تکنیک‌های پیچیده صورت گیرد. هدف اصلی افراد یا گروه‌های حمله‌کننده در این فرایند، به دست آوردن اطلاعات محرمانه، تخریب ساختارهای شبکه یا حتی انجام فعالیت‌های مخرب در سیستم‌ها و شبکه‌های هدف است.

تقریبا تمامی سازمان‌ها و شرکت‌ها برای حفظ امنیت شبکه خود، نگران نفوذ و حمله به شبکه‌های خود هستند. این‌که یک شبکه ساده و کوچک باشد یا بزرگ و خیلی پیچیده مهم نیست چون هر شبکه‌ای می‌تواند موردحمله قرار بگیرد.

به‌منظور مقابله با حملات به شبکه، به ایجاد راهکارهای امنیتی، تشخیص و پیشگیری از حملات و مدیریت امنیت در سطح شبکه و سیستم‌های اطلاعاتی نیاز دارید. برای پشتیبانی شبکه بایستی از نصب هرگونه پروتکل غیرضروری خودداری کنید و همیشه به مانیتورینگ و پایش شبکه خود بپردازید. همچنین در ساختاربندی شبکه خود تمامی موارد امنیتی را رعایت کنید.

ازطرفی باید با انواع حملات آشنا شوید و راه‌های مقابله با آن‌ها را بدانید تا بتوانید در امن‌ترین حالت ممکن از شبکه خود نگهداری کنید.

انواع حملات شبکه

حمله‌ها به شبکه به‌صورت گسترده‌ای انجام می‌شوند و انواع مختلفی دارند که هرکدام با روش‌ها و هدف‌های خود به سیستم‌ها و شبکه‌ها حمله می‌کنند. در ادامه به بررسی آن‌ها می‌پردازیم.

حملات Dos

حملات DOS که مخفف Deniel of Service است به تلاشی برای از بین بردن یا مختل کردن عملکرد یک سیستم گفته می‌شود. این حملات معمولاً با ارسال حجم زیادی از ترافیک شبکه به یک سیستم صورت می‌گیرد.

زمانی که این حمله اتفاق می‌افتد کاربران سرویس‌ها دیگر نمی‌توانند از برنامه‌ها استفاده کنند و شبکه دچار اختلال در ارائه خدمات به کاربران یا محدود کردن سرویس‌ها می‌شود. درواقع در این نوع حملات، حمله‌کننده سعی می‌کند منابع سیستم یا شبکه را به حدی مشغول کند که کاربران معمولی نتوانند به‌صورت عادی از خدمات استفاده کنند.

این نفوذ در شبکه با روش‌های متفاوتی رخ می‌دهد که با شناخت هرکدام از آن‌ها می‌توانید از شبکه خود محافظت کنید:

  • حملات با ترافیک بالا

حمله‌کننده با ارسال تعداد زیادی درخواست به سرور یا شبکه، تلاش می‌کند تا خطوط ارتباطی را به حداکثر ظرفیت خود پر کند. این افزایش ترافیک باعث اشغال منابع شبکه می‌شود و سرویس به کاربران معمولی ارائه نمی‌شود.

  • حملات SYN Flood

در این نوع حمله، حمله‌کننده تلاش می‌کند تعداد زیادی از درخواست‌های SYN را به سرور ارسال کند و سپس به‌صورت تقلبی به درخواست‌ها پاسخ دهد یا پاسخ‌دهی را به‌صورت کامل انجام ندهد. این باعث اشغال منابع سرور می‌شود.

  • حملات UDP Flood

در این نوع حمله، حمله‌کننده از پروتکل UDP برای ارسال پیام‌های متعدد به سرور یا شبکه استفاده می‌کند. این پیام‌ها ممکن است اطلاعات مخرب حاوی باشند یا ترافیک زیادی ایجاد کنند.

  • حملات ICMP یا Ping Flood

در این حمله، حمله‌کننده با ارسال تعداد زیادی درخواست Ping به سرور یا دستگاه، سعی در اشغال منابع انجام می‌دهد و باعث کاهش کارایی سیستم می‌شود.

  • حملات انکار سرویس توزیع‌شده (DDoS)

این نوع حملات DoS توسط یک شبکه از دستگاه‌ها یا باتنت (Botnet) انجام می‌شود. حمله‌کننده از تعداد زیادی دستگاه کنترل‌شده، برای ارسال ترافیک مخرب به هدف خود استفاده می‌کند.

جعل هویت (Fabrication)

جعل هویت (Fabrication)

جعل هویت در حمله به شبکه به معنای ترفند و فرایندی است که حمله‌کننده از آن برای مخفی کردن هویت واقعی یا تقلب در هویت خود استفاده می‌کند.

در این نوع حملات، هدف اصلی ایجاد یک شناخت نادرست در مورد هویت حمله‌کننده است به‌نحوی‌که او به نظر بیاید که از یک منبع معتبر یا مجاز دستورات یا درخواست‌هایی را ارسال می‌کند. پشتیبانی از خدمات شبکه می‌تواند به جلوگیری از این اتفاق‌ها بپردازد.

جعل هویت برای نفوذ در شبکه می‌تواند از طریق انواع مختلفی انجام شود، ازجمله:

  • جعل آدرس IP

این حمله با جعل آدرس IP مهاجم به‌عنوان آدرس IP یک سیستم قابل‌اعتماد انجام می‌شود. این می‌تواند به مهاجم اجازه دهد تا از ترافیک شبکه به‌صورت ناشناس یا برای دسترسی به منابعی که معمولاً برای آن دسترسی ندارد استفاده کند.

  • جعل ا‏یمیل

این حمله با جعل آدرس ایمیل مهاجم به‌عنوان آدرس ایمیل یک شخص یا سازمان قابل‌اعتماد انجام می‌شود.  حمله‎‌کننده با فریب کاربران اطلاعات شخصی یا محرمانه را از آن‌ها می‌گیرد.

  • جعل وب‌سایت

این نوع نفوذ با جعل یک وب‌سایت به‌عنوان یک وب‌سایت قابل‌اعتماد انجام می‌شود.  نفوذکننده از کاربران می‌خواهد که به وب‌سایت خود مراجعه کنند و از این طریق داده‌ها و اطلاعات محرمانه آن‌ها را سرقت می‌کند.

استراق سمع (Interception)

استراق سمع در حملات شبکه یک تکنیک است که در آن مهاجم سعی می‌کند ارتباطات شبکه را بین دو یا چند سیستم شنود کند. این می‌تواند برای اهداف مختلفی مانند سرقت داده‌ها، شناسایی آسیب‌پذیری‌های امنیتی یا انتشار بدافزار استفاده شود.

حمله‌کننده با نظارت بر ترافیک شبکه، سعی در شناسایی و دزدیدن اطلاعات ارسالی و دریافتی بین دو یا چند نود یا دستگاه دارد. این اطلاعات می‌توانند شامل رمزهای عبور، اطلاعات حساس کاربران یا دیگر اطلاعات مربوط به ارتباطات شبکه باشند.

نفوذکننده‌ها قبل از شروع کار خود باید بداند آدرس IP دستگاه‌های موجود در شبکه چیست؟ سیستم‌عامل‌هایی که استفاده می‌شوند کدام‌اند؟ و چه خدماتی ارائه می‌دهند؟

اگر آن‌ها بتوانند این اطلاعات را جمع‌آوری کنند، حملات هدفمندتری را انجام می‌دهند و هشدارهای کمتری برای این موضوع به صدا درمی‌آید.

استراق سمع یا جاسوسی یکی از بزرگ‌ترین مشکلات امنیتی است که مدیران شبکه با نظارت بر شبکه باید آن را کنترل کنند. یک جاسوس برای اینکه بتواند به ارتباط پیام‌ها گوش کند به تجهیزات تخصصی و دسترسی به امکانات سوئیچینگ اینترنت نیاز دارد.

استراق سمع عمدتاً زمانی اتفاق می‌افتد که TCP/IP به‌عنوان یک معماری باز، داده‌های رمزگذاری نشده را از طریق شبکه منتقل می‌کند.

اسب‌های تروا (horse Trojan)

اسب تروا یا تروجان، یک نوع بدافزار است که به‌عنوان یک برنامه کاربردی مفید یا جذاب ظاهر می‌شود، اما درواقع حاوی کد مخربی است که می‌تواند برای دسترسی غیرمجاز به سیستم یا شبکه به کار رود.

این نوع حمله از نام اسطوره یونانی «اسب تروا» گرفته‌شده است که به نظر می‌آید یک هدیه مسکونی بوده باشد، اما درون آن سربازان یونانی پنهان‌شده و شبانه‌روز شهر تروا را گشوده و انتقام‌جویان را وارد شهر کرده‌اند.

تروجان نمی‌تواند ویروس‌ها را تکثیر کند ولی می‌تواند آن‌ها را روی یک دستگاه نصب کند.

درواقع تروجان از روش‌های رایجی است که نفوذکننده‌ها برای جمع‌آوری اطلاعات شبکه و آلوده کردن آن استفاده می‌کنند. تروجان‌ها می‌توانند با ارسال ایمیلی که حاوی پیوندها یا پیوست‌های آلوده است و بارگیری وب‌سایت یا فایل‌های آلوده وارد یک شبکه شوند.

حمله اسمورف (Smurf attack)

 حمله اسمورف (Smurf attack)

حمله اسمورف یک نوع حمله از سرویس (DoS) است که از پروتکل پیام کنترل اینترنت (ICMP) برای ارسال حجم زیادی از ترافیک شبکه به یک سیستم هدف استفاده می‌کند.

این ترافیک باعث می‌شود که سیستم هدف منابع خود را برای پاسخگویی به ترافیک مصرف کند و درنتیجه از ارائه خدمات به کاربران واقعی جلوگیری می‌کند.

حمله اسمورف با ارسال بسته‌های ICMP Echo Request به آدرس IP یک شبکه شروع می‌شود. بسته‌های Echo Request درخواستی برای پاسخ از همه دستگاه‌هایی است که در شبکه وجود دارند.

در این نفوذ، مهاجم آدرس IP مبدأ هر بسته Echo Request را با آدرس IP سیستم هدف جعل می‌کند. این باعث می‌شود که دستگاه‌های موجود در شبکه به سیستم هدف پاسخ دهند، حتی اگر درخواست از آن‌ها نبوده است.

ازآنجایی‌که دستگاه‌های موجود در شبکه ممکن است ازنظر منابع محدود باشند، ارسال حجم زیادی از ترافیک ICMP Echo Request می‌تواند باعث شود که سیستم هدف منابع خود را برای پاسخگویی به ترافیک مصرف کند و درنتیجه از ارائه خدمات به کاربران واقعی جلوگیری کند.

مطالعه شود: خدمات شبکه چیست؟

در این حمله مهاجم باید مراحل زیر را طی کند تا موفق شود.

1- هدف را شناسایی کنند.

مهاجمان به دنبال سیستم‌ها یا شبکه‌هایی می‌گردد که به‌عنوان هدف قابل‌توجه باشند.

2- آدرس‌های IP مبدأ جعلی را جمع‌آوری کنند.

این آدرس‌ها به‌عنوان منابع ارسالی درخواست‌های ICMP Echo Request (Ping) استفاده می‌شوند.

3- تنظیمات IP Spoofing را انجام دهند.

برای مخفی کردن هویت واقعی، حمله‌کننده از تکنیک‌های IP Spoofing استفاده می‌کند تا آدرس IP مبدأ ارسالی را به‌عنوان یک آدرس جعلی تنظیم کند. این امر باعث می‌شود درخواست‌های ICMP به نظر بیاید از یک منبع معتبر و معمولی ارسال‌شده باشند.

4- به سیستم هدف درخواست‌های ICMP ارسال کنند.

نفوذکننده در این مرحله با استفاده از آدرس‌های جعلی تنظیم‌شده، درخواست‌های ICMP Echo Request را به سیستم هدف ارسال می‌کند. این درخواست‌ها باعث ایجاد پاسخ‌های ICMP Echo Reply می‌شوند.

5- از سوی آدرس‌های جعلی پاسخ می‌دهند.

سیستم‌های دیگری که درخواست‌ها را دریافت می‌کنند، به‌صورت اتوماتیک به همه درخواست‌ها با یک پاسخ ICMP Echo Reply پاسخ می‌دهند. این باعث افزایش حجم ترافیک در شبکه می‌شود.

6- سیستم هدف تحت حمله، درخواست‌ها را دریافت می‌کند.

سیستم هدف که درخواست‌ها را دریافت می‌کند، با پاسخ دادن به همه آن‌ها، منابع سیستم را برای پاسخ دادن به تعداد زیادی درخواست به حداکثر ممکن فشار می‌آورد. این باعث اشغال منابع سیستم می‌شود و ممکن است منجر به اختلال در ارائه سرویس‌ها شود.

حمله SYN Flood

SYN Flood یک نوع حمله از سرویس (DoS) است که از پروتکل کنترل انتقال (TCP) برای ارسال حجم زیادی از ترافیک شبکه به یک سیستم هدف استفاده می‌کند.

این ترافیک باعث می‌شود که سیستم هدف منابع خود را برای پاسخگویی به ترافیک مصرف کند و درنتیجه مانع از ارائه خدمات به کاربران واقعی شود.

حمله SYN Flood با ارسال بسته‌های SYN به آدرس IP سیستم هدف شروع می‌شود. بسته‌های SYN درخواستی برای برقراری یک اتصال TCP از یک سیستم منبع است.

در SYN، مهاجم آدرس IP مبدأ هر بسته SYN را با یک آدرس IP تقلبی جعل می‌کند. این باعث می‌شود که سیستم هدف به هر بسته SYN پاسخ دهد، حتی اگر درخواست از آن نبوده است.

سیستم هدف با ارسال یک بسته SYN-ACK به آدرس IP مبدأ پاسخ می‌دهد. این بسته تأییدی برای درخواست اتصال است. سیستم منبع باید بسته SYN-ACK را با ارسال یک بسته ACK به آدرس IP سیستم هدف پاسخ دهد.

در این نفوذ، مهاجم بسته SYN-ACK را ارسال نمی‌کند. این باعث می‌شود که سیستم هدف در انتظار دریافت بسته ACK از سیستم منبع بماند. این امر منابع سیستم هدف را برای پاسخگویی به ترافیک مصرف می‌کند و درنتیجه از ارائه خدمات به کاربران واقعی جلوگیری می‌کند.

حمله مبتنی بر رمز عبور (Password-based attack)

حمله مبتنی بر رمز عبور (Password-based attack)

حمله مبتنی بر رمز عبور یک نوع حمله سایبری است که برای به دست آوردن رمزهای عبور کاربران استفاده می‌شود.

این حملات می‌تواند برای اهداف مختلفی مانند دسترسی غیرمجاز به سیستم‌ها یا شبکه‌ها، سرقت داده‌ها یا انتشار بدافزار استفاده شود.

مهاجمان با استراق سمع یا جعل هویت می‌توانند مانند یک کاربر معتبر به شبکه دسترسی پیدا کنند و با دریافت حساب کاربری از حقوق کاربر واقعی سوءاستفاده کنند.

بعدازاینکه آن‌ها با حساب کاربری به شبکه دسترسی پیدا کردند می‌توانند اقدامات زیر را انجام دهند:

  •  از نام‌های معتبر کاربر، رایانه و اطلاعات شبکه فهرستی دریافت کنند.
  •  به تغییر تنظیمات سرور مانند کنترل‌های دسترسی بپردازند.
  •  داده‌هایی که ایجاد می‌کنند را تغییر دهند یا حذف کنند.

حمله فیشینگ

حمله فیشینگ یک نوع حمله سایبری است که برای فریب کاربران به ارائه اطلاعات شخصی یا محرمانه مانند رمزهای عبور، شماره‌های کارت اعتباری یا اطلاعات حساب بانکی استفاده می‌شود. این حملات اغلب از طریق ایمیل، پیامک یا وب‌سایت‌های جعلی انجام می‌شود.

اهمیت پشتیبانی شبکه در برابر حملات که به شبکه می‌شود موضوعی است که نباید از آن غافل شد.

مهاجمان در این نوع نفوذ با طی مراحلی زیر اقدام به جمع‌آوری اطلاعات کاربر می‌کند:

  • ارسال پیام فریبنده

حمله‌کننده با ارسال پیام‌های متقاعدکننده به افراد، سعی در فریب کاربران دارد. این پیام‌ها معمولاً به شکل ایمیل، پیام متنی یا حتی پیام‌های اجتماعی ارسال می‌شوند و اغلب از یک موضوع جذاب یا شرایط فوری برای جلب‌توجه استفاده می‌کنند.

  • ایجاد اعتماد

حمله‌کننده سعی می‌کند با استفاده از لوگوها، نام‌ها، یا اطلاعات دیگری که به شکل واقعیت به نظر می‌آیند، اعتماد ایجاد کند و کاربران را فریب دهد.

  • تحریک به اقدام

در پیام‌های فیشینگ، افراد معمولاً به اقدام فوری مانند کلیک بر روی لینک، ورود به سایتی که به نظر واقعی می‌آید، یا ارائه اطلاعات حساس تحریک می‌شوند.

  • تقلب در وب‌سایت

اگر کاربر به لینکی در پیام فیشینگ که به سایتی ارجاع داده‌شده است، کلیک کند، اغلب به یک وب‌سایت تقلبی منتقل می‌شود. این وب‌سایت معمولاً شبیه به سایت اصلی موسسه یا خدمت موردحمله است و تلاش می‌کند اطلاعات حساس را از کاربران به دست آورد.

  • جمع‌آوری اطلاعات

در مرحله نهایی، حمله‌کننده اطلاعات حساسی که توسط کاربران واردشده است را جمع‌آوری می‌کند و از آن برای اهداف خود بهره می‌برد.

بدافزار و نرم‌افزارهای مخرب

حمله با بدافزار (Malware) و نرم‌افزارهای مخرب (Malicious Software) یکی از شیوه‌های رایج حملات به شبکه‌ها است که به‌منظور نفوذ به سیستم‌ها، سرقت اطلاعات حساس، آسیب‌رسانی به نرم‌افزارها و سخت‌افزارها یا حتی به‌منظور کنترل ناخواسته سیستم‌ها انجام می‌شود.

کاربران از نصب این بدافزار‌ها بر روی سیستم خود هیچ‌گونه اطلاعی ندارند و آن‌ها به‌صورت هوشمند و پنهانی روی دستگاه‌ها نصب می‌شوند و برنامه‌های دیگر را متوف می‌کنند.

ویروس‌ها

ویروس نوعی بدافزار است که می‌تواند خود را تکثیر کند و به سایر سیستم‌ها گسترش دهد. ویروس‌ها اغلب از طریق ایمیل، وب‌سایت‌ها یا فایل‌های آلوده منتقل می‌شوند.

ویروس‌ها توانمندی اجرای خود را درون سیستم میزبان دارند و معمولاً به‌صورت پنهان عمل می‌کنند تا از تشخیص توسط نرم‌افزارهای آنتی‌ویروس و سیستم‌های امنیتی جلوگیری کنند.

ویروس‌ها دائماً خود را کپی می‌کنند و در شبکه روی سیستم‌های دیگر نصب می‌شوند. آن‌ها می‌توانند فایل‌ها را کاملاً از یک بخش حذف کنند یا کل شبکه را فرمت کنند.

ویروس‌ها به‌طورکلی کار خود را با نفوذ کردن، پنهان ماندن، تکثیر و آسیب‌رسانی انجام می‌دهند.

کرم‌ها (Worms)

کرم‌ها (Worms)

کرم‌ها نیز یک نوع بدافزار در حمله به شبکه هستند؛ مانند ویروس‌ها، کرم‌ها هم به‌صورت خودکار و بدون نیاز به تعامل انسانی می‌توانند در شبکه گسترش یابند و آسیب به سیستم‌ها و داده‌ها برسانند؛ اما تفاوت اصلی بین ویروس‌ها و کرم‌ها در روش گسترش آن‌ها است.

حمله Port Scanning

Port Scanning به‌عنوان یکی از فعالیت‌های رایج در حمله‌های شبکه، به تست و اسکن پورت‌های یک سیستم یا شبکه توسط حمله‌کننده اطلاق می‌شود.

پورت‌ها درواقع دروازه‌های ورودی و خروجی برنامه‌ها و سرویس‌ها در یک سیستم هستند که ارتباطات شبکه از طریق آن‌ها انجام می‌شود.

Port Scanning به حمله‌کننده امکان می‌دهد تا پورت‌های باز یا آسیب‌پذیر را در یک سیستم یا شبکه شناسایی کرده و از آن‌ها به‌عنوان نقطه ورود برای حملات بیشتر بهره‌مند شود.

حمله Man in the Middle

MITM یا مردمیانی یک نوع حمله شبکه است که در آن حمله‌کننده بین دو طرف ارتباط برقرار می‌کند و تمام ارتباطات بین آن‌ها را نظارت و کنترل می‌کند.

این نوع حمله به حملات مختلفی ازجمله ضبط اطلاعات حساس، تغییر اطلاعات یا دسترسی به اطلاعات حساس برای اهداف مختلف مورداستفاده قرار می‌گیرد.

حملات MITM می‌تواند از طریق انواع مختلفی از کانال‌ها چون WIFI عمومی، VPN یا پیامک انجام شود.

روش‌های جلوگیری از حمله به شبکه

در دنیای ارتباطات مدرن، شبکه‌های کامپیوتری به‌عنوان ایستگاه اصلی تبادل اطلاعات و ارتباطات جلوه می‌کنند. با پیشرفت فناوری، اهمیت امنیت در این شبکه‌ها نیز به میزان چشمگیری افزایش‌یافته است.

امنیت شبکه به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که برای محافظت از شبکه و اطلاعات آن در برابر حملات سایبری انجام می‌شود. حملات سایبری می‌تواند شامل سرقت داده‌ها، انتشار اطلاعات، ایجاد اختلال در خدمات یا کنترل سیستم‌ها باشد.

حملات متنوع و پیچیده شبکه به یک چالش جدی برای حفاظت از اطلاعات حساس، حریم شخصی و پایداری سیستم‌ها تبدیل‌شده‌اند. با بررسی روش‌های ایجاد امنیت در شبکه و یافتن راهکارها و تکنیک‌ها سازمان‌ها و مدیران شبکه می‌توانند شبکه‌های خود را در برابر تهدیدات امنیتی ایمن کنند.

پیشنهاد می‌شود: ترافیک شبکه

کنترل دسترسی

کنترل دسترسی (Access control) شامل مجموعه‌ای از اقدامات و سیاست‌ها است که به مدیران سیستم اجازه می‌دهد تا تعیین‌کننده باشند که هر فرد یا دستگاه به چه اطلاعات و منابعی درون یا برون سازمان دسترسی دارد.

کنترل دسترسی یکی از مهم‌ترین ابزارهایی است که سازمان‌ها می‌توانند از آن برای محافظت در برابر حمله‌های شبکه استفاده کنند.

ACL با اقداماتی چون تعریف دقیق نقش‌ها و مسئولیت‌ها در شبکه، استفاده از اصول حداقل دسترسی، سیاست‌های دسترسی، احراز هویت و اعتبار سنجی قوی و مانیتورینگ امکان‌پذیر است.

استفاده از کنترل دسترسی به‌عنوان یک استراتژی امنیتی، از سازمان‌ها در مقابل نفوذ‌های شبکه مختلف ازجمله دسترسی غیرمجاز، حملات Man-in-the-Middle و حملات از طریق نقاط ضعف در امان می‌نگارد.

آنتی‌ویروس

آنتی‌ویروس یک نرم‌افزار امنیتی است که برای شناسایی و حذف نرم‌افزارهای مخرب مانند ویروس‌ها، تروجان‌ها، بدافزار و کرم‌ها استفاده می‌شود. آنتی‌ویروس‌ها می‌توانند نقش مهمی در محافظت از شبکه در برابر حملات سایبری ایفا کنند.

این ابزار با راهکار Signature Matching به شناسایی ویروس‌ها می‌پردازد. در این فرآیند ماهیت ویروس‌ها که کدهای مخربی به همراه دارند مشخص می‌شود.

سپس ضدویروس، بعد شناسایی به حذف ویروس‌ها می‌پردازد. الگوهای جدیدی را یافته و به‌روز‌رسانی می‌کند. به پویش فایل‌ها و برنامه‌های اجرایی در حین استفاده از سیستم می‌پردازد.

همچنین با اسکن و تشخیص فایل‌های ضمیمه ایمیل از شبکه محافظت می‌کند و در صورت تشخیص ترافیک مشکوک برای مسدودسازی آن اقدام می‌کند.

 

امنیت نرم‌افزار

امنیت نرم‌افزار

امنیت نرم‌افزار نقش مهمی در محافظت از شبکه در برابر حملات سایبری ایفا می‌کند. نرم‌افزارهای ناامن می‌توانند آسیب‌پذیری‌هایی داشته باشند که می‌توانند توسط مهاجمان برای نفوذ به شبکه و انجام حملات سایبری استفاده شود.

هر نرم‌افزاری ممکن است دارای حفره‌های امنیتی باشد که با امنیت نرم‌افزار می‌توان راه نفوذ مهاجمان به شبکه از این حفره‌ها را بست.

یک نرم‌افزار می‌تواند در اشتباهات برنامه‌نویسی، گپ‌های امنیتی یا نقاط آسیب‌پذیری که توسط محققان شناخته‌شده است، موردحمله مهاجمان قرار بگیرد.

تجزیه‌وتحلیل رفتار ترافیک

تجزیه‌وتحلیل رفتار ترافیک یک نقش بسیار حیاتی در مقابله با حملات شبکه دارد. این فرآیند به معنای مانیتور کردن و تحلیل الگوها و رفتارهای ترافیک شبکه است تا هر تغییر یا فعالیت غیرمعمولی که ممکن است نشانه حمله باشد، تشخیص داده شود.

تجزیه‌وتحلیل رفتار ترافیک، نقشه‌های اساسی چون شناسایی الگوهای ناشناخته، شناسایی حملات با استفاده از Signature، تشخیص حملات DDoS، تشخیص حملات مبتنی بر رمزگذاری و شناسایی انواع حملات جاسوس و فیشینگ در برابر حمله به شبکه بر عهده دارند.

پشتیبان گیری مطمئن اطلاعات

شاید درگذشته جلوگیری از دست دادن اطلاعات بسیار مهم بود ولی امروزه با گسترش تکنولوژی و فن‌آوری‌های جدید می‌توان از اطلاعات پشتیبانی کرد و با روش‌های رمزنگاری از نفوذ مهاجمان به شبکه محافظت می‌کند.

پشتیبانی مطمئن از اطلاعات به سازمان‌ها کمک می‌کند تا در صورت بروز حمله یا خرابی، به‌سرعت داده‌های خود را بازیابی کنند و به فعالیت‌های عادی خود ادامه دهند.

همچنین اطلاعات حساس را حفظ، در برابر حملات Ransomware مقاومت، در برابر فقدان اطلاعات حفاظت، از ایجاد نقاط ضعف پیشگیری و اجرای تست‌های امنیتی را تسهیل می‌کند.

فایروال‌ها

شاید بهتر است بدانید فایروال چیست؟ فایروال یک دستگاه امنیتی است که برای کنترل ترافیک شبکه استفاده می‌شود. فایروال‌ها می‌توانند به محافظت از شبکه در برابر تهاجم‌ها به شبکه کمک کنند.

فایروال‌ها نقش محافظه‌کارانه‌ای در ترتیب و کنترل ترافیک شبکه ایفا می‌کنند و به‌منظور جلوگیری از ورود حملات، مسدودسازی دسترسی‌های غیرمجاز و افزایش امنیت اطلاعات به کار می‌روند.

آن‌ها با کنترل ترافیک شبکه، جلوگیری از حملات DDoS، احراز هویت و کنترل دسترسی، شناسایی و جلوگیری از حملات جاسوسی و فیلترینگ محتوا به حفظ امنیت در شبکه می‌پردازند.

 

کلام پایانی

در پایان، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که حملات شبکه به یکی از چالش‌های بزرگ در دنیای دیجیتال تبدیل‌شده‌اند که هرروزه با پیچیده‌تر و هوشمندانه‌تر شدن روش‌ها، به چالشی جدید تبدیل می‌شوند. از حملات DOS و SYN تا حملات پیشرفته مبتنی بر رمزگذاری و جعل هویت، دیگر امکان تجاوز به سیستم‌ها و اطلاعات حساس به‌راحتی امکان‌پذیر نیست.

برای مقابله با این چالش‌ها، بهبود امنیت شبکه نیازمند یک رویکرد 360 درجه و استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته است. با درک عمیق روش‌ها و تکنیک‌های مورداستفاده در حملات شبکه می‌توان بهبودهای لازم را در سیستم‌ها و شبکه‌ها اعمال کرد.

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *